Potansiyel,deneyimden daha iyi bir koz mu?
Potansiyel; kullanılmaya hazır, açığa çıkarılmamış yetenektir.
Görünen o ki, 2016’ da İK yetenek yönetimini fazlasıyla konuşuyor olacak. Yazıya başlamamda ki ana fikir Çalışma Bakanlığı’nda ki yetkililerle ve özellikle bir yetkiliyle olan gözlemlerim.
Bilindiği gibi Türkiye logomuzda da bulunan POTANSİYELİ KEŞFET ibaresi var.(Logo eklemek kolayda neler yapılıyor keşfetmek için?)
Bu hafta Çalışma Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı yetkilileriyle görüşme imkanı bulduğumda birçok şey paylaşabildik. Fakat paylaştığımız birçok şey hep aynıydı. Teoride fazlasıyla öğrendiğim, bildiğim bilgilerden farklı bir şey yok. Hadi diyelim kamu sektörü…Özel sektör çok mu farklı ?
Potansiyeli keşfetmek, geliştirmek, artı değer katmak, değerlendirmek için İK ne yapıyor?
Bunları söylerken deneyimi çöpe attığım kanısı çıkarılmamalı…Deneyim şart yerine,
Deneyimlilerin potansiyeli görmesi şart!
Her geçen yılla beraber, iş dünyası giderek değişmek zorunda kalıyor. İncelediğim cv’ler genelde sahte referanslarla dolu… Değerlendirmeler güç, zekâ, deneyime dayalı. Yetkinlikler ve potansiyel yok…
Keşifler çağı binlerce yıl sürdü ve eziyeti birileri çekti, keyfini başkaları sürdü…
Bu süreçte eziyeti çeken gençler, özellikle yeni mezunlar oluyor. Kongrelerde, sempozyumlarda üstten konuşulduğu gibi gitmiyor süreç…
Çalışanların İş ortamına uyum sağlama ve karmaşık yeni rollerde gelişme becerisini arttırma çok daha fazla önem kazanması gerekirken İşe alım ve terfi kararlarından sorumlu olanların bu konuya yeterince çözüm sunamaması konuyu daha da zorlaştırmakta.
Potansiyel, neden artık zeka ve deneyimden daha iyi bir koz?
Bu sorunun cevabı aslında yüksek potansiyelli çalışanların işletmeye olan katkılarında gizli.
Yüksek Potansiyelli Çalışanların özellikleri şunlar olabilir;
-Değişim ve gelişimleri sürekli olup, aynı şekilde davranmama
-Yeni yetenekleri çekmede çok başarılı olma ve insanların onlarla çalışmayı arzu etmesi
-Sürekli öğrenme ve gelişme içinde bulunduklarından, hareket becerilerinin düşük ve kısıtlandıklarını hissettikleri yerde bulunmayı kabul etmeme
-Yalnızca kendini değil diğer takım arkadaşlarını da geliştirmek istemeleri…
Bunlar aklıma gelenler… Potansiyelde dört unsur olsaydı Kararlılık, İçgörü, Merak ve Bağlanma derdim.
Kısacası monotonluğu sevmeyen birisi olarak sürekli aynı işleri yapmak istemem. Düz merdivende yukarı doğru itilmem gelişmemi hızlandırmıyor, rahatımı bozan görevler ise fazlasıyla geliştiriyor…
İnsan kaynaklarının temel amacı ,çalışanların niteliklerini ve yeteneklerini öne çıkararak, bunları işletmelerin gereksinimlerine uyacak şekilde geliştirmek ise;#PotansiyeliKeşfet 😉
https://www.yonetimdeinsan.com/yetenek-yonetimi/yetenek-tanim-yonetim/
